Hans en Martine werken al 25 jaar samen in hun eigen bureau schipperdouwesarchitectuur. Getrouwd zijn en samenwerken zat er al vroeg in, beiden komen uit gezinnen waarin beide ouders samen in het bedrijf werkten. Een interview in de door hen schitterend verbouwde Twickelschuur in Delden.
WAAROM WILDE JE ARCHITECT WORDEN?
Martine: Eigenlijk wilde ik industrieel ontwerper worden. Ik kom uit een aannemersfamilie en wilde niet de bouw in. Uiteindelijk studeerde ik bouwkunde in Delft. Tijdens het stage lopen bij diverse architectenbureaus werd ik geïnspireerd om architect te worden.
Hans: Ik wilde ooit nog arts worden. Toch werd het bouwkunde in Delft. Na een zoektocht langs technische opleidingen wilde ik graag iets doen met de gebouwde omgeving. Overal om ons heen aanwezig en over nagedacht, daar wilde ik zichtbaar aan bijdragen.
WAAR LIGT JULLIE PASSIE?
Hans: We streven naar meer duurzaamheid en een natuurlijke manier van bouwen houdt nooit op, het is een mooie uitdaging daarin onszelf verder te ontwikkelen. Als we daarbij de kans krijgen om van schets tot oplevering betrokken te worden, word ik echt enthousiast.
Martine: Ik vind elke opgave leuk, van een particuliere woning tot een groot bedrijfsgebouw. Daarnaast vind ik opdrachten met een bijzonder programma helemaal te gek. Ik word ook heel blij van het werken met verschillende disciplines zodat daardoor het eindresultaat veel beter wordt. Bijvoorbeeld met landschapsarchitecten, klimaat-technisch adviseurs, een bouwbioloog.
WAAR ZIJN JULLIE HET MEEST TROTS OP?
Martine: Oei dat is lastig, ik denk toch wel het hele oeuvre wat we tot nu toe gemaakt hebben als bureau. Een aantal zijn ook gepubliceerd in vakbladen, dat is ook altijd een mooie bekroning op je werk.
Hans: Ik denk tot nu toe het voeren van een eigen zelfstandig bureau gedurende 20 jaar voor zeer veel tevreden opdrachtgevers.
WAAR DROMEN JULLIE NOG VAN?
Martine en Hans in koor: Een architectuurreis in Amerika! Langs al het werk van Frank Loyd Wright. Hoe hij destijds met nieuwe technieken en materialen aan de slag ging is heel inspirerend.
