OMSCHRIJVING

Nieuwe ontwikkelingen op agrarisch erfgoed van Landgoed Singraven.

Aan de rand van Denekamp, langs de Dinkel en nabij de Duitse grens ligt Landgoed Singraven. Het landgoed wordt voor het eerst genoemd in 1381 als agrarische boerenhofstede ‘Hof ten Singraven’ en vormt nu het decor voor de planontwikkeling van enkele nieuwe woonerven. De woningen op deze erven zijn geheel volgens streekeigen vormen en materialen ontworpen, zodat ze passen in het omringende landschap. Een inspirerende opgave!

Stichting Edwina van Heek is sinds 1956 eigenaar van Landgoed Singraven en zocht aan het begin van dit millennium naar nieuwe manieren om het eeuwenoude landgoed te laten voortbestaan. Het uitgestrekte gebied kenmerkt zich door monumentale panden en agrarisch erfgoed. Door sloop van enkele boerenerven en herbestemming van oude schuren is nu ruimte ontstaan voor 16 woningen op 7 nieuwe woonerven. Wij mochten ons buigen over de architectuur van deze woningen, passend bij het gewenste parklandschap en rekening houdend met de cultuurhistorische waarden.

De nieuwe woonerven sluiten aan bij het klassieke karakter van de omgeving, waar tevens ruimte is voor een moderne invulling van de bouwstijl. Traditioneel, maar tegelijkertijd eigentijds met een vernieuwend randje. In onze zoektocht naar de juiste balans daarin, keken we vanaf het begin naar de landschappelijke kwaliteit van het gebied. De visie van Strootman Landschapsarchitecten vormde voor ons de onderlegger voor de architectuur van de woningen. Elk erf bevindt zich in een ander stuk natuurgebied van het landgoed. Daardoor kregen we de mogelijkheid om ieder erf een eigen signatuur mee te geven. We maakten daarbij gebruik van streekeigen vormen en materialen.

De hoofdkleuren en het materiaalgebruik zijn afgestemd op het landgoed. We kozen voor natuurlijke materialen en gedekte kleuren, om zo aansluiting te krijgen op de ambachtelijke en sobere uitstraling van Landgoed Singraven. Het ontwerp van de woonerven is herkenbaar uitgevoerd in Twentse bouwstijl, met een menging van Zaanse en Saksische boerderij-kenmerken. Daarnaast zorgen de toepassing van het Singraven-groen, de Singraven-luiken en de eenduidige toegangsborden voor eenheid in het gebied. De woningen springen in het oog door de grote kappen met oranje dakpannen en de zwarte houten topgevel. Om recht te doen aan de oorspronkelijke opzet van het Twentse erf zijn de overige gebouwen gesitueerd in de vorm van zogenaamde losse strooiing op het erf. Uiteindelijk componeerden we op elk erf een ensemble van een boerderij-achtig hoofdgebouw met één of meerdere wat kleine naastgelegen gebouwen.